Kielce to miasto, w którym polityczny tlen bywa wyjątkowo gęsty, a lokalna „szklanka wody” potrafi w jedną noc zmienić się w niszczycielskie tsunami. Przekonał się o tym Maciej Bursztein – radny, przedsiębiorca i polityczny gracz, który w kieleckim samorządzie czuje się jak ryba w wodzie, nawet jeśli ta woda bywa mętna.
Wszystko zaczęło się od zgłoszenia. W niedzielę, 29 marca, kieleccy policjanci otrzymali informację o „nietrzeźwym mężczyźnie”, który miał opierać się o pojazdy i próbować usiąść na masce jednego z nich. Brzmi groźnie, ale tylko w policyjnym raporcie, bo rzeczywistość, widziana oczami świadków z którymi rozmawiał Portal Kielecki, maluje zupełnie inny obraz.
„Robią aferę z niczego” – głos ulicy kontra policyjny suchar
Gdy tylko gruchnęła nieoficjalna wieść, że owym mężczyzną był Maciej Bursztein, lider rozwiązanego niedawno klubu „Perspektywy”, machina deprecjonowania jego dobrego imienia ruszyła. Policja rytualnie potwierdziła interwencję, choć – co kluczowe w tej sprawie – nie stwierdzono żadnych uszkodzeń mienia. Można się tylko domyślać, że zanim policjanci zaczęli odpowiadać na pytania w sprawie oficjalnie, najpierw ktoś „sprzedał info” na miasto.
W niedzielę po południu policjanci otrzymali informację dotyczącą zdarzenia w centrum Kielc. Od razu podjęli interwencję wobec nietrzeźwego mężczyzny. Była ona efektem zgłoszenia jednego z mieszkańców, które wpłynęło do służb. On sam został przewieziony na komisariat i przekazany pod opiekę wskazanej przez niego osoby
– wyjaśnia Małgorzata Perkowska-Kiepas, rzecznik KMP w Kielcach.
Co istotne, mundurowi przyznali, że radnego nie przebadano alkomatem, poprzestając na „woni alkoholu”. Tymczasem mieszkańcy centrum, którzy obserwowali całe zajście, nie kryją poirytowania nadgorliwością służb i samej zgłaszającej.
Robią wielką aferę wokół człowieka, który nic nie zrobił. Panie, widziałem tą sytuację i nic się nie działo, no był wypity i było widać, opierał się o samochód, ale nic więcej się nie działo. Nie wiem dlaczego go zawinęli
– mówi w rozmowie z naszym portalem pan Kazimierz, świadek zdarzenia.
Inny mieszkaniec, pan Tomasz, dodaje bez ogródek, że również osoba zgłaszająca nie należy do tych, której należy wierzyć w każde słowo.
Znam tą babkę, co zgłaszała i nie chcę być dosadny, ale ona się tu czepia do wszystkich i o wszystko. Nie powinni nawet reagować na jej wezwania.
– mówi nam.
Politycy solidarni: „Gazetą można zabić człowieka”
W kieleckim samorządzie, gdzie Maciej Bursztein często punktuje prezydent Agatę Wojdę i potrafi twardo postawić na swoim, można by spodziewać się politycznego ataku. Stało się jednak coś odwrotnego i zwyciężył rozsądek. Nawet oponenci polityczni dostrzegli, że próba zrobienia z tego incydentu „skandalu stulecia” jest grubymi nićmi szyta.
Warto ustalić fakty, bo zdaje się, że nic się nie stało, a gazetą można zabić nie tylko muchę lub komara, ale również człowieka, zwłaszcza, gdy to osoba publiczna. Każdy chce dołożyć swoje pięć groszy, chociaż niewiele wie. Nie rzucałbym w Macieja kamieniami. Oczywiście, jak się jest osobą publiczną, to trzeba się pilnować razy dwa, ale nie warto robić skandali na podstawie domysłów lub obrazków ze zdjęcia
– mówi nam Arkadiusz Ślipikowski, radny PiS.
Równie stanowczo w wypowiedzi dla Radia Kielce wypowiedział się Maciej Jakubczyk, przewodniczący Rady Miasta.
Radny nie został przebadany alkomatem, nie otrzymał mandatu, a także nie postawiono mu żadnych zarzutów. W policyjnym komunikacie nie ma wzmianki o jakichkolwiek szkodach przez niego wyrządzonych. Nie ma żadnych przesłanek formalno-prawnych dających podstawę do wszczynania dyskusji na temat zrzeczenia się mandatu
– skonstatował.
Recydywa „szukania haków”
To nie pierwszy raz, kiedy nad głową Burszteina zbierają się czarne chmury, które okazują się jedynie dymem z politycznego ogniska. W 2025 roku całe Kielce żyły tzw. „aferą bidonową”. Ratusz kupił wtedy od firmy radnego 190 bidonów za 5 tysięcy złotych, co próbowano przekuć w złamanie ustawy o samorządzie i powód do wygaszenia mandatu.
Bursztein, znany z ciętego języka, kwitował to wówczas z właściwym sobie sarkazmem.
Jeżeli trzeba, ja mogę zaapelować do urzędników: kochani urzędnicy, kupujcie produkty konkurencji, z Niemiec i Rosji
– mówił wtedy.
Ostatecznie radni wszystkich opcji jednomyślnie uznali, że radny nie miał pojęcia o tej mikroskopijnej – z punktu widzenia wielkiego biznesu – transakcji i mandat zachował.
Bezkompromisowy gracz w mieście układów
Dlaczego uderzenie w Burszteina jest tak kuszące? Radny od lat kroczy własną ścieżką. Zaledwie 10 dni temu podjął bezprecedensową decyzję o rozwiązaniu klubu „Perspektywy”. Powód? Standardy etyczne. Gdy dowiedział się, że jego klubowy kolega Dariusz Gacek dostał pracę w miejskiej spółce PGO w Promniku, Bursztein nie bawił się w dyplomację.
Bycie radnym nigdy nie było dla mnie funkcją. Było misją. I nie ma zgody na to, by łączyć mandat radnego z czerpaniem korzyści ze struktur miejskich. Dlatego nie chcę firmować swoim nazwiskiem sytuacji, które podważają zaufanie mieszkańców
– napisał w mediach społecznościowych, nie szczędząc krytyki prezydent Agacie Wojdzie za akceptowanie takich metod budowania przewagi w Radzie.
Taka bezkompromisowość rodzi wrogów. Bursztein to polityk, który „nie gryzie się w język” i stawia na transparentność, nawet kosztem własnego zaplecza. To sprawia, że każda próba pokazania go w złym świetle, czy to przez pryzmat bidonów, czy niedzielnego zmęczenia przy samochodzie – jest natychmiast podchwytywana przez tych, którym jego aktywność psuje samorządowy spokój.
Człowiek, a nie pomnik
Internauci również zdają się widzieć drugie dno całej sytuacji. Na facebookowych grupach dominują głosy rozsądku.
Z czego tu robić aferę, to radny napić się nie może, przecież to też człowiek
– pisze pan Piotrek.
Inni przypominają o działalności charytatywnej radnego, która rzadziej trafia na czołówki.
Jak radny pomagał chorym i biednym, organizował akcje charytatywne to nie było takich nagłośnień. Jak teraz. Przykre jest to że tyle pomyj się wylewa
– punktuje pani Ala.
Historia z niedzieli pewnie szybko przejdzie do lamusa kieleckich anegdot, ale zostawia po sobie gorzki posmak. Pokazuje bowiem, że w Kielcach łatwiej jest wezwać policję do człowieka opartego o auto, niż zmierzyć się z nim na argumenty na sesji Rady Miasta. Maciej Bursztein, zaprawiony w bojach, zapewne i z tej „afery” wyjdzie obronną ręką, dalej trzymając się swojej zasady: działać uczciwie i w interesie kielczan – niezależnie od okoliczności. Nawet tych niedzielnych.
Robert Bagiński